Je kunt zelfverzekerdheid veinzen op een etentje. Je kunt interesse veinzen tijdens een vergadering. Maar in de slaapkamer valt het masker af. Hoe je je hecht, bepaalt hoe je seks hebt. Er is een moment in de intimiteit waarop het sociale script verdwijnt. De lichten gaan uit. De kleren gaan uit. Plotseling ben je niet langer de competente professional. Je bent niet langer de geestige vriend of de beheerste partner. Je bent een zenuwstelsel dat reageert op een ander zenuwstelsel. Dit is waar de hechtingstheorie ophoudt een concept te zijn en een fysieke realiteit wordt. De patronen die je in je kindertijd hebt geleerd om aan je behoeften te voldoen, verdwijnen niet als je volwassen wordt. In plaats daarvan verplaatsen ze zich naar de slaapkamer. Ze bepalen hoe je om plezier vraagt, hoe je omgaat met afwijzing en hoe je de kwetsbaarheid van gezien worden overleeft. Je vraagt ​​je misschien af ​​waarom je je afsluit als het te intiem wordt. Of waarom je een paniekaanval voelt als een partner zich terugtrekt. Je bent niet kapot. Je herhaalt een overlevingsstrategie. De angstige performer: "Ben ik wel goed genoeg?" …